Księgi wieczyste – ustrój
Księga wieczysta jest to rejestr publiczny, przedstawiający stan prawny nieruchomości. Pozwala autorytatywnie spradzić, jakie prawa i komu przysługują do danej nieruchomości. Instytucja ksiąg wieczystych funkcjonuje w wielu europejskich systemach prawnych, choć ewidentnie rozwiązania prawne są różne w różnych państwach. Od 1991 roku księgi wieczyste prowadzą wydział ksiąg wieczystych w sądzie rejonowym według lokalizacji nieruchomości. Księgi wieczyste zakłada się dla nieruchomości, a nie dla właścicieli, to znaczy, że konkretna osoba może być wskazana jako właściciel w kilku księgach wieczystych, tymczasem jedno prawo własności może być wpisane w tylko w jednej księdze wieczystej.
Prowadzeniem ksiąg wieczystych rządzi szereg zasad. Najważniejsze z nich to: jawność formalna oznaczająca, że każdy ma prawo w obecności pracownika sądu poznać treść księgi wieczystej. Nie wolno zasłaniać się brakiem znajomości wpisów w księdze wieczystej. Dalej domniemanie zgodności ze stanem prawnym sygnalizuje, że przyjmuje za pewne, że stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny ze stanem faktycznym. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych Wskazuje, że w razie rozbieżności między stanem prawnym widocznym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi jest ważniejsza. Na koniec – pierwszeństwo praw wpisanych oznacza, że ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej mają pierwszeństwo przed takimi prawami nie wpisanymi do księgi.
No tags for this post.
Komentarze (0)